ಹಳೆಯ ಪೆಟ್ಟಿಗೆಯನ್ನು ಜೋಡಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಗ ಆ ಪತ್ರ ಸಿಕ್ಕಿತು — ಅಜ್ಜನ ಕೈಬರಹದಲ್ಲಿ ಬರೆದದ್ದು, ಅದೆಷ್ಟೋ ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದಿನದು. ಕಾಗದ ಹಳದಿಯಾಗಿದೆ, ಅಕ್ಷರಗಳು ಅಲ್ಲಲ್ಲಿ ಮಸುಕಾಗಿವೆ. ಆದರೆ ಪ್ರತಿ ಸಾಲನ್ನು ಓದುತ್ತಿದ್ದಂತೆ, ಅವನ ಧ್ವನಿ ಕಿವಿಯಲ್ಲಿ ಕೇಳಿಸಿದಂತಾಯಿತು — ಅದೇ ನಿಧಾನದ, ಆಲೋಚಿಸಿ ಮಾತನಾಡುವ ಶೈಲಿ.
ಇಂದಿನ ಸಂದೇಶಗಳು ಕ್ಷಣಮಾತ್ರದಲ್ಲಿ ಕಳುಹಿಸಿ ಮರೆತುಹೋಗುತ್ತವೆ. ಆದರೆ ಈ ಪತ್ರ ಬರೆಯಲು ಅವನು ಎಷ್ಟು ಸಮಯ ತೆಗೆದುಕೊಂಡಿರಬಹುದು ಎಂದು ಯೋಚಿಸಿದಾಗ, ಒಂದು ವಿಚಿತ್ರ ಗೌರವ ಮೂಡುತ್ತದೆ. ಕಾಗದ ಹಳೆಯದಾದರೂ, ಅದರಲ್ಲಿರುವ ಭಾವ ಇನ್ನೂ ಹೊಸದು — ಸಮಯ ಅದನ್ನು ಮುಟ್ಟಲಾಗಲಿಲ್ಲ.